| Makale Bilgileri | ||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
| Öz | ||||||||||||||||||
| Bu çalışma, denetçilerin yeşil aklama algılarındaki heterojenliği ve bu bağlamda mesleki rollerine ilişkin değerlendirmelerini incelemektedir. Türkiye’de faaliyet gösteren 216 bağımsız denetçiden toplanan anket verilerine dayanan gizli sınıf analizi (latent class analysis; LCA) sonuçları, üç farklı denetçi profilini ortaya koymaktadır: Yeşil aklama konusunda düşük düzeyde kaygı sergileyen “düşük risk algısına sahip denetçiler”, yüksek farkındalık ve güçlü etik motivasyonla karakterize edilen “yüksek risk algısına sahip denetçiler” ve orta düzey değerlendirmeleri temsil eden ana akım grup olan “orta risk algısına sahip denetçiler”. Üç aşamalı Bolck-Croon-Hagenaars (BCH) analizinin sonuçları, mesleki deneyim ve eğitim düzeyi gibi demografik ve mesleki özelliklerin sınıf üyeliğinin önemli belirleyicileri olduğunu göstermektedir. Yaş değişkeni tek değişkenli analizlerde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığa işaret etmesine rağmen çok değişkenli modelde mesleki deneyim ve hiyerarşik pozisyon ile paylaştığı yüksek varyans sebebiyle bağımsız açıklayıcı gücünü yitirmiştir. Bu bulgu yaşın etkisinin doğrudan olmaktan ziyade deneyim ve görev tanımı üzerinden şekillendiğini göstermektedir. Bulgular, denetçilerin yeşil aklama algılarının homojen bir yapı sergilemediğini ortaya koymaktadır. Bu durum, yanıltıcı çevresel açıklamaların daha etkili bir şekilde tespit edilebilmesi için hedefe yönelik eğitim programlarının geliştirilmesi ve mevcut denetim standartlarının güçlendirilmesi gerekliliğine işaret etmektedir. Sürdürülebilirlik ile ilgili konularda denetim mesleği içindeki gözlemlenemeyen heterojenliği ampirik olarak tanımlayıp profilleyen bu araştırma, mevcut literatüre katkı sunmaktadır. | ||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
|
[dm][/dm]
